trudno jest zrozumieć sytuację w Hajnówce tym, którzy nie znają prawdziwej historii Polski. Podczas wywiadu ze Zbigniewem Koźlińskim, dzieki któremu AK i świat dowiedział się o Katyniu, pojawił się ten problem. Tłumaczył, dlaczego polska partyzantka musiała być przebrana w sowieckie mundury, aby przetrwać . Jak sobie przypomnimy rok 1939 i bramy triumfalne budowane na przyjęcie radzieckich najeźdzców jako "wyzwolicIeli", wtedy będziemy bliżej zrozumienia.
Inną sprawą jest fakt, że przez okres PRL-u utrwalano wzorce takich "bohaterów" jak patron szkoły w Narewce, a przez 25 lat niby wolnej Polski nie tylko państwo poprzez swoje działania edukacyjne nie zmieniło tego wzorca, ale poprzez dotacje jeszcze je utrwala.
Podejrzewam, że za granicą u Łukaszenki nie ma takiego kultu sowieckich agentów, jak w Polsce.
Trudno się dziwić, że Polacy czują się w takim środowisku mniejszością, której nie ma kto bronić, bo pokrętnie do obrony i po dofinansowanie zgłasza się agresywna wiekszość białoruska.
Gdzie my żyjemy?

Kustosze pamięci. Zbigniew Koźliński. Żołnierz Wyklęty, inżynier, poeta, malarz.

Sąsiedzi. 17.09.1939 r. Polacy i Żydzi w zaborze ... -

Białoruskie Zeszyty Historyczne nr 11

Pierwszą reakcją ludności białoruskiej była życzliwość dla Armii
Czerwonej i zadowolenie, wyrażane m.in. przez udział w uroczystościach
powitalnych. Byłoby jednak znacznym uproszczeniem twierdzić, że brała w
nich udział cała bez wyjątku społeczność białoruska. Bez wątpienia
najchętniej witali Armię Czerwoną komuniści tej narodowości. O ich
aktywnym, często entuzjastycznym udziale, wspominają relacje i
wspomnienia z powiatów Lida, Nowogródek, Grodno, Wołkowysk, Sokółka,
Nieśwież, Drohiczyn Poleski, Oszmiana. Do nich dołączali członkowie ich
rodzin, przyjaciele, sąsiedzi, a więc ich najbliższe otoczenie. Czasem
pod wpływem komunistycznej propagandy znajdowały się całe wsie lub nawet
okolice, gminy, stąd więc rekrutował się znaczny procent witających
„Krasną Armię”. „Wkraczające wojska sowieckie witane były przez
miejscową ludność żydowską i białoruską, nie wszystką, a przez elementy
komunizujące” — czytamy w jednej z wielu podobnie brzmiących relacji,
pochodzącej z powiatu nieświeskiego25.
Poza tym w powitaniach brali udział białoruscy chłopi, przeważnie z
biednych warstw społeczeństwa kresowego. Dla nich szansą na korzystną
zmianę — jak się wówczas wydawało — były głębokie przemiany społeczne,
gospodarcze i polityczne, a to obiecywała władza sowiecka. Należy
również pamiętać że, przez cały okres istnienia II RP najbiedniejsze
warstwy ludności białoruskiej były otoczone troskliwą „opieką” działaczy
KPZB, którzy wykorzystywali niezadowolenie i biedę chłopów, aby
wzbudzać sympatie prokomunistyczne i prosowieckie.(..)

http://www.muzhp.pl/artykuly/246/17-wrzesnia-1939-to-byla-napasc-nie-wkr...

Odezwa
głównodowodzącego Frontu Białoruskiego Armii Czerwonej - Michaiła
Kowaliowa do polskich żołnierzy. Późniejsze wersje były już lepiej
zredagowane

Jak ludność polska i nie tylko polska na Kresach przyjmowała Armię Czerwoną?

To
bardzo złożone zagadnienie. Bardzo dobrze widoczne są tu dramatyczne
konsekwencje wieloetnicznej struktury Polski. Tereny północno-wschodnie i
Małopolska zamieszkiwane były przez ludność różnych narodowości. W
niektórych rejonach Polacy stanowili zdecydowaną mniejszość. Wojnę
postrzegano różnie, w zależności od przynależności etnicznej. I mimo iż
Żydzi, Białorusini i Ukraińcy nie wystąpili w sposób jednoznaczny
przeciwko Rzeczpospolitej, to często nie utożsamiali się z polską racją
stanu, przez co nie czuli się w obowiązku, by stawiać opór agresji.
Część tej ludności, powodowana niechęcią do państwa polskiego,
wynikającą z niedobrych doświadczeń okresu międzywojennego, lub też
motywowana komunistycznymi sympatiami, przyjęła wkroczenie Sowietów z
zadowoleniem, niekiedy nawet euforią. Zdarzało się, że obrzucano
sowieckie czołgi kwiatami, budowano bramy powitalne itp., czego
świadectwa zachowały się w materiale źródłowym. Trudno określić skalę
tego zjawiska i jest to kwestia drugorzędna. Sam fakt występowania
prosowieckich zachowań, nawet jeśli były demonstrowane przez mniejszość,
rzutował na ogólne wyobrażenie o postawach Białorusinów, Ukraińców i
Żydów. Polacy odnosili wrażenie, że nacje te w trudnej dla Polski chwili
przeszły na stronę wroga.

i Seremeta "nacjonalistów"

29 sierpnia 20101r., w Hajnówce, w kościele pod wezwaniem św. Cyryla i Metodego odsłonięto tablicę pamiątkową ku czci mjr Zygmunta Szendzielarza "Łupaszki" i żołnierzy 5 Wileńskiej Brygady AK.

-------------------

zamieszczam fragment artykułu z 2003 r. : http://ekotrendy.com/nowaonline/22Kozlowski.htm

Ukazał się ostatnio w białostockim IPN kontrowersyjny film z akcji NZW „Burego” pt. „Bóg przebacza zawsze” i oto niebawem wyświetlony zostanie następny film na ten temat sławnej „polskiej” dokumentalistki Agnieszki Arnold. Tylko czekać zatem jak znowu jakiś profesor napisze nową książkę o kolejnych sąsiadach. Nieco dziwić może obsługiwanie przez niedofinansowany IPN różnych naszych sąsiadów przy wyraźnym zaniedbywaniu naszego własnego podwórka. Zastanawiające też mogą być perwersyjne upodobania skandalistki Arnold. Taka widocznie jest droga do Nagrody Fundacji Wielkiej Kultury. Jeśli to ma być taka nowa kultura to mogę jeszcze podsunąć tej sztuce filmowej wiele niewykorzystanych tematów - nawet scen gotowych. Oto chociażby:

„Bardzo okrutny los spotkał żołnierzy polskich i setki mieszkańców Grodna, wziętych do niewoli, których wskazały bojówki żydowskie i białoruskie. Mężczyzn najpierw okrutnie okaleczano. Obcinając nosy, członki, uszy, wydłubywano oczy, następnie wiązano po piętnastu drutem kolczastym, przywiązywano do czołgów i wleczono kamienistą drogą po kilkaset metrów. Wrzucano ich następnie do przydrożnych rowów i lejów po bombach. Jęki, krzyki mordowanych słychać było w promieniu kilku kilometrów od miasta. Grozę sytuacji potęgowały pożary – to płonęły polskie domy niszczone przez młodych Żydów, przystrojonych w czerwone chusty i kokardy.” 2)

Aleksander Wołkowycki — agent sowieckiego NKWD i niemieckiego Gestapo patronem szkoły w III RP
pomimo negatywnej opinii IPN, która otrzymały władze samorządowe, nie zmieniły patrona

Resort sprawiedliwości odmawia interwencji w

sprawie zmiany komunistycznego patrona szkoły w Narewce, wcześniej konfidenta gestapo, który zadenuncjował matkę łączniczki „Łupaszki”.

IPN wyraźnie twierdził, że utrzymanie nazwy Szkoły Podstawowej w

Narewce im. Aleksandra Wołkowyckiego oraz ulicy Aleksandra Wołkowyckiego

w tej miejscowości w ich obecnym brzmieniu jest sprzeczne z polskim

porządkiem prawnym (art. 13 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia

2 kwietnia 1997 r. oraz art. 256 kodeksu karnego).

„Należy również zwrócić uwagę, że stan ten, który może być

interpretowany jako pochwała zbrodniczej ideologii oraz działalności

wymierzonej w suwerenność polskiego bytu państwowego, jest szkodliwy

społecznie, szczególnie w kontekście wychowawczej misji Szkoły

Podstawowej w Narewce” – pisze w uzasadnieniu Tomasz Danilecki z

białostockiego IPN.